درباره آویشن

درباره آویشن

آویشن:

این گیاه از تیره نعناعیان و با خواص درمانی زیادی است و به طور طبیعی بومی مناطق کوهستانی است.در روم باستان

برای جلوگیری از مسمومیت به کار میرفته است.درمان نفخ معده،بوی بد دهان،سرفه،ضعف و بی حالی،روماتیسم،کنترل

فشار خون،افزایش تراکم استخوانی و درمان قارچ پوستی از مزایای آن به شمار می رود.تیول فعال ترین ماده ی تشکیل

دهنده ی آویشن است که به خاطر خواص ضدباکتریایی و ضد قارچی در دهان شویه ها نیز به کار میرود.

مخلصه:(نام این دمنوش را میتوانید جوز آرمانیوس بگذارید)

مسکن دردهای مفصلی و ضدالتهاب،تقویت کننده ی اعصاب و آرام بخش،تسکین دهنده ی سرفه های مزمن،تقویت معده،کبد

و طحال،مقوی حافظه،خارج کننده بلغم و مسهل و تصفیه کننده خون،مقوی قلب،بادشکن،خلط آور و ضد برونشیت است.

خواص چای سبز:

نوعی چای و از جوانه ها و گلبرگ های تازه ی گیاه چای می باشد.در این چای اکسایش خیلی کمی صورت می گیرد.چای

سبز به دلیل داشتن کاتچین که نوعی آنتی اکسیدان است؛ضد سرطان بوده که به مراتب قوی تر از آنتی اکسیدان هایی مثل

ویتامین های E و C عمل می کند.

و در درمان بیماری های قلبی،کاهش وزن،ترمیم زخموسوختگی،ورم مفاصل،آلزایمر،پارکینسون،بیماری های کبدی،فشار

خون،مسمومیت های غذایی،آسم،عفونت گوش،تبخال،استرس،مشکلات دهان و دندان و ایدز کاربرد دارد.